Η κατάθλιψη σε χτυπά ύπουλα, αλλά μπορείς να την πολεμήσεις!

Η κατάθλιψη σε χτυπά ύπουλα, αλλά μπορείς να την πολεμήσεις!

Είναι μια ύπουλη ασθένεια, που υπήρχε πάντα αλλά επιδεινώθηκε τα χρόνια της κρίσης. Είναι μια ασθένεια που κάποτε δεν θεραπευόταν, σήμερα όμως μπορείς να την πολεμήσεις και να τη θεραπεύσεις σύμφωνα με τους ειδικούς.

Η κατάθλιψη είναι η δεύτερη συχνότερη μετά τις διαταραχές του άγχους ψυχική διαταραχή και σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 2020 θα αποτελεί τη δεύτερη αιτία λειτουργικής ανικανότητας παγκοσμίως.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ: 5 τρόποι να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση!

Σε όλο τον κόσμο περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από κατάθλιψη ενώ περίπου ένα εκατομμύριο αυτοκτονούν ετησίως, με σημαντικό ποσοστό αυτών των αυτοκτονιών να σχετίζονται με την κατάθλιψη.

Κάθε χρόνο υπολογίζεται ότι υποφέρει από κατάθλιψη το 8% του ενήλικου πληθυσμού, συνεπώς στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 800.000 ασθενείς ετησίως.

Η κατάθλιψη προτιμά τις γυναίκες (η αναλογία γυναικών/ ανδρών είναι δύο προς ένα) αλλά δεν κάνει διακρίσεις σε ό,τι αφορά την ηλικία, τη μόρφωση, το κοινωνικό επίπεδο ή την οικονομική κατάσταση.
Η οικονομική κρίση έχει σαφείς επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, καθώς αυξάνονται τα περιστατικά κατάθλιψης, διαταραχών άγχους, διαταραχών ύπνου, χρήσης αλκοόλ και αυτοκτονικών συμπεριφορών.

Ωστόσο η κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη. Δεν πρέπει να φοβόμαστε να αναζητήσουμε τη βοήθεια του ειδικού ψυχικής υγείας. Η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί ιδανικά με συνδυασμό φαρμακοθεραπείας και ψυχοθεραπείας.

Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι αποτελεσματικά, ασφαλή και δεν προκαλούν εξάρτηση. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χρήση τους είναι η τακτική παρακολούθηση από ψυχίατρο.

Τα παραπάνω επισημαίνει ο επίκουρος καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, ψυχίατρος - ψυχοθεραπευτής Γεώργιος Παπαζήσης, ο οποίος σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ απαντά σε ερωτήματα σχετικά με την κατάθλιψη, την διάγνωση και την αντιμετώπισή της καθώς και για τη συσχέτισή της με την οικονομική κρίση.

Ποια είναι όμως τα συμπτώματα του καταθλιπτικού επεισοδίου είναι:

1. Καταθλιπτική διάθεση (έντονη θλίψη, λύπη, απογοήτευση, αίσθηµα κενού) κατά το µεγαλύτερο µέρος της ηµέρας, σχεδόν κάθε µέρα

2. Ανηδονία, δηλαδή έντονη ελάττωση της ευχαρίστησης ή του ενδιαφέροντος για όλες σχεδόν τις δραστηριότητες, που παλιότερα προκαλούσαν ευχαρίστηση. Το σύμπτωμα αυτό υπάρχει κατά το µεγαλύτερο µέρος της ηµέρας, σχεδόν κάθε µέρα

3. Σηµαντική απώλεια ή αύξηση βάρους

4. Αϋπνία ή υπερυπνία

5. Ψυχοκινητική διέγερση (ανησυχία, ευερεθιστότητα) ή επιβράδυνση (σκέψης, κινήσεων, λόγου)

6. Διαρκές αίσθηµα κόπωσης

7. Αίσθηµα υπερβολικής ενοχής ή αναξιότητας

8. Δυσκολία στη συγκέντρωση, στη µνήµη και στη λήψη αποφάσεων

9. Σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας

Για να τεθεί διάγνωση επεισοδίου κατάθλιψης πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πέντε από τα παραπάνω εννέα συµπτώµατα για τουλάχιστον δύο εβδοµάδες, καθώς και σηµαντική έκπτωση της λειτουργικότητας (οικογενειακή, επαγγελµατική, κοινωνική).
Πολύ συχνά τα συμπτώματα δεν αναγνωρίζονται έγκαιρα από τον/την ασθενή ή από το περιβάλλον του και έτσι αυτός ή αυτή δεν αναζητά έγκαιρα θεραπεία. Επίσης, μπορεί τα συµπτώµατα να μην αξιολογούνται κατάλληλα από τον ειδικό και έτσι η κατάθλιψη να μη διαγιγνώσκεται σωστά ή να υποθεραπεύεται, ο ασθενής δηλαδή δεν λαμβάνει την ενδεδειγμένη αγωγή για επαρκές χρονικό διάστημα.

Η επίδραση της κρίσης στην ψυχική υγεία των πολιτών εξαρτάται: από τη διάρκεια κρίσης, το βάθος της και την ικανότητα ανάπτυξης ενός προνοιακούσυστήµατος µε επενδύσεις σε προγράµµαταδηµόσιας υγείας. Η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί με μέτρα για το κοινωνικό σύνολο και με εξατοµικευµέναμετρα, όπως τα φάρµακα και η ψυχοθεραπεία.

Σχετικά με το κοινωνικό σύνολο πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις οµάδες υψηλού κινδύνου, µε πρωταρχική δράση την υποστήριξη προγραµµάτων κοινωνικής πρόνοιας. Χρειάζεται επίσης ενίσχυση της πρωτοβάθµιας φροντίδας υγείας, καθώς και των συστηµάτων κοινωνικής υποστήριξης (τα λεγόμενα δίκτυα κοινωνικής ασφάλειας), όπως κοινωνικών και φιλανθρωπικών οργανώσεων.

Σε ό,τι αφορά την ατομική θεραπεία της κατάθλιψης η φαρµακοθεραπεία και ψυχοθεραπεία αλληλοσυµπληρώνονται. Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι αποτελεσματικά και ασφαλή. Είναι απαραίτητη όμως η τακτική παρακολούθηση από ψυχίατρο. Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες φαρμάκων με τα οποία μπορεί να αντιµετωπιστεί η κατάθλιψη. Τα κυριότερα είναι τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και οι αναστολείς επαναπρόσληψηςσεροτονίνης, σεροτονίνης– νορεπινεφρίνης (SSRIs, SNRIs).

Πρώτη επιλογή αποτελούν οι SSRIs και οι SNRIs και ακολουθούν τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, που είναι αποτελεσµατικά, αλλά ίσως λιγότερο καλά ανεκτά. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ξεκινώντας φαρμακευτική θεραπεία στοχεύουμε να αντιμετωπίσουμε το επεισόδιο κατάθλιψης, που σημαίνει θεραπεία για τουλάχιστον έξι µήνες αλλά όχι δια βίου.

Τα αντικαταθλιπτικά έχουν γρήγορη έναρξη θεραπευτικού αποτελέσµατος (περίπου 7-21 ηµέρες) και έχουν μεγάλο θεραπευτικό δείκτη, είναι δηλαδή ασφαλή φάρµακα. Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι τα αντικαταθλιπτικά δεν προκαλούν εθισμό (εξάρτηση).

Η κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη και το ιδανικό θεραπευτικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με το συνδυασμό φαρμακευτικής θεραπείας µε την ψυχοθεραπεία.

Στην ψυχοθεραπεία ο θεραπευόμενος δικαιούται να εκπαιδευτεί και να μάθει λεπτομερώς την ασθένεια του και τους στόχους της θεραπείας. Η ψυχοθεραπεία έχει ανθρωποκεντρική προσέγγιση και στοχεύει στη δημιουργία/ενίσχυση κινήτρου στον θεραπευόμενο για συμπεριφορική αλλαγή.

Χρησιμοποιούνται διάφορες τεχνικές για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης, με κυρίαρχες τη γνωστική ψυχοθεραπεία (γνωστική-συμπεριφορική, γνωστική-αναλυτική αλλά και άλλες), που στοχεύουν στην αναγνώριση των σκέψεων με συνδεδεμένα συναισθήματα και αλλαγή συμπεριφοράς.

Βασική προϋπόθεση όμως σε όλες είναι η δημιουργία μιας σχέσης αυθεντικότητας, ειλικρίνειας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...