Η χρήση του «όχι» και η έλλειψη ορίων!

Η χρήση του «όχι» και η έλλειψη ορίων!

Γράφει ο Κλέαρχος Α. Σταματουλάκης,
Πτυχιούχος Ψυχολογίας, MSc(Cand) Counselling Psychology, The University of Sheffield, Life Coach, A.C.A.


Προχθές στο άσχετο θυμήθηκα ένα κομμάτι από μια ξένη εκπομπή που μάθαινα στα μικρά παιδάκια τη μαγική λέξη «όχι» για να χρησιμοποιούν στους ξένους με πονηρούς σκοπούς.

Και όντως, προσπαθούμε να προστατέψουμε τα παιδάκια μαθαίνοντας τα να λένε όχι στις καραμέλες από ξένους, όχι στα ανάρμοστα αγγίγματα και άλλα τέτοια. Κανείς όμως, δεν μαθαίνει στα μεγάλα παιδάκια να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τη μαγική λεξούλα «όχι».

Το αποτέλεσμα αυτής της ελλιπούς μαθήσεως είναι η έλλειψη ορίων. Κάτι που αγνοούμε ή τουλάχιστον δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία, όταν παραλείπουμε τη συχνή χρήση του «όχι». Ειδικά στην ελληνική κουλτούρα και καθημερινότητα αποφεύγουμε τη χρήση του «όχι» που μεταφράζεται συνήθως σε απόρριψη και ενδεχόμενη εγκατάλειψη, λες και μας το είπε γιατρός.

Τα όρια, είναι μια άλλη μαγική λεξούλα που έχει… μαγική επιρροή στη ζωή μας. Μιλάμε για τα δικά μας όρια, αλλά και για τα όρια των άλλων. Μέσα σε αυτά συμπεριλαμβάνονται οι ανάγκες, οι απαιτήσεις μας, αλλά και το τι μπορούμε να δώσουμε στους άλλους. Αυτά για να έχετε μια ιδέα.

Τι γίνεται τώρα: τα όρια διαχωρίζουν τη δική μας ύπαρξη, με ότι αυτή περιλαμβάνει, από τις άλλες υπάρξεις γύρω μας. Κάποιες φορές μπορεί να περιορίζουμε τα όρια μας, που είναι και το πιο συνηθισμένο. Βάζουμε τους άλλους πιο πάνω από τις ανάγκες μας γιατί έτσι «πρέπει». Τρέχουμε για τους άλλους, βολεύουμε το πρόγραμμα μας σύμφωνα με το πρόγραμμα των άλλων, ακόμα και αν σημαίνει ότι θα είμαστε κατάκοποι στο τέλος. Αυτό συμβαίνει γιατί ξεχάσαμε τη μαγική λεξούλα. Γιατί όμως;

Γιατί αν πω όχι μπορεί να με αφήσει, αν πω όχι θα φερθώ εγωιστικά, αν πω όχι θα χαλάσω την παρέα, αν πω όχι θα είμαι γαϊδούρι. Τέτοια καταστροφή; Είστε σίγουροι; Και αν δεν προσέξετε εσείς τον εαυτό σας, ποιος θα το κάνει; Κλισεδιά, το ξέρω. Αλλά έτσι είναι. Όταν δεν λέτε όχι, αφήνεται τους άλλους να εισβάλουν στον προσωπικό σας χώρο. Και να τον κάνουν ότι θέλουν, ενίοτε. Αυτό οδηγεί με βεβαιότητα, σε μια μη λειτουργική ζωή, σ’ ένα πλάκωμα, σ’ ένα μπούχτισμα, που στην καλύτερη θα κάνει ένα μπαμ και θα γίνουν τα πάντα γιάχμα. Στη χειρότερη, δε θα γίνει ποτέ.

Το όριο είναι σεβασμός. Πρώτα προς τον εαυτό σας. Είστε και εσείς άνθρωπος και έχετε ανάγκες να καλύψετε. Που πρέπει να καλύψετε. Θέλετε να φροντίσετε τους άλλους και καλά κάνετε. Αν είστε με 3 ώρες ύπνο, χωρίς ξεκούραση και ένα βήμα πριν την ολική εξόντωση, πώς ακριβώς θα το κάνετε; Γιατί υπάρχει το «σε βοηθώ», αλλά υπάρχει και το «(σ’ αφήνω να)μ’ εκμεταλλεύεσαι πλήρως!». Σας εκμεταλλεύονται, όταν τους αφήνεται. Το όριο βάζει ένα… όριο σε όλο αυτό.

Αν σας αφήσει επειδή είπατε όχι, δεν αγαπούσε εσάς αλλά το γεγονός ότι σας έσερνε από τη μύτη. Το ίδιο ισχύει για κάθε ενδεχόμενη περίπτωση πραγμάτωσης του όχι. Δεν τους αρέσετε εσείς, αλλά το γεγονός ότι είστε χειραγωγείσιμοι. Προς θεού δεν είναι όλοι μαζί σας γι αυτό το λόγο. Πολλές φορές είναι πολύ εύκολο να ξεπεράσουμε το όριο κάποιου και να συνεχίσουμε να το κάνουμε, εφόσον ο άλλος δε διαμαρτύρεται. Δεν μπορεί κανείς να μυρίσει τα νύχια του για να καταλάβει τι σας ενοχλεί (μπορεί και να μη θέλει να το κάνει γιατί τον ψιλοβολεύει). Όταν το πείτε και το συγκεκριμένο άτομο σας σέβεται, θα φροντίσει να αναδιαμορφώσει τη συμπεριφορά τους, έτσι ώστε να συνυπάρξετε άνετα και ισότιμα.

Τέτοια άτομα θέλετε στη ζωή σας. Οπότε, μάθετε και πάλι να λέτε «όχι» και να βάζετε όρια στους άλλους. Και φυσικά να σέβεστε τα όρια των άλλων, αλλά αυτό θα το συζητήσουμε κάποια άλλη φορά. Ξεκινήστε με κάτι μικρό και καθημερινό. Αυτά είναι τα σημαντικά. Που θα μαζευτούν και θα κάνουν την αλλαγή. Μην περιμένετε το φαντασμαγορικό «όχι». Ένα «όχι, δεν πάω σ’ εκείνο το καφέ, θέλω να δώ θάλασσα», ένα «όχι, δεν θα σε περιμένω αν αργήσεις πάνω από 10’» ή ένα «όχι, σήμερα θα κάτσω μέσα να ξεκουραστώ, αύριο θα βγούμε» είναι μια καλή αρχή.

« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα

Μάθε τι κάνει στη όρεξη σου η προπόνηση μεγάλης έντασης
Τα οφέλη της υψηλής έντασης στην προπόνηση είναι λίγο πολύ γνωστά, όμως υπάρχει ένα ακόμα όφελος που έχει να κάνει με το πόσο τρως, δηλαδή με την όρεξη σου.