Οι 7 μύθοι για το μεγάλο και σιωπηρό μυστικό του βιασμού ενός άντρα!

Οι 7 μύθοι για το μεγάλο και σιωπηρό μυστικό του βιασμού ενός άντρα!

Ο βιασμός ενός άντρα λένε ότι είναι σπάνιος, όμως δεν είναι. Το ίδιο λένε και για τον βιασμό άντρα από γυναίκα. Οι βιασμοί αντρών είναι υπαρκτοί και όταν συμβαίνει σε κάποιους μένει ως επτασφράγιστο μυστικό, που στοιχειώνει μόνο τους ίδιους. Όπως σε όλα τα σοβαρά πράματα κυκλοφορούν και οι σχετικοί μύθοι που το μόνο που κάνουν είναι να επιβαρύνουν τη ψυχολογία των θυμάτων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ Γιατί κάποιες γυναίκες θέλουν σε έχουν υποταγμένο στο σεξ και όχι μόνο;

Η Χρύσα Καλαϊτζη, ιατρός κλινικής ψυχιατρικής, αναλύει σε άρθρο της τους επτά μύθους που έχουν να κάνουν με τον βιασμό αντρών:

Μύθος Νο 1: Ο βιασμός των ανδρών είναι σπάνιος

Oβιασμός ανδρών μπορεί να συμβεί οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε, ακόμα κι αν το θύμα σωματικά είναι πολύ δυνατό. Κάποιες φορές, το σοκ και ο φόβος για τη ζωή μας μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και τον πιό σωματώδη άνδρα σε παράλυση και αδυναμία αντίδρασης.

Πάνω από 13 μελέτες σε ΗΠΑ και Μ. Βρετανία έχουν προσδιορίσει τον συχνότητα του βιασμού ανδρών. Σε όλες αυτές τις μελέτες, 3-7% των ανδρών, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, έχουν γίνει θύματα σεξουαλικής επίθεσης κατά την ενήλικη ζωή τους. Στις ίδιες μελέτες, η αντίστοιχη συχνότητα για τις γυναίκες ήταν 13.5-22%.

Οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι συχνότερες σε νεαρούς άνδρες (όπως άλλωστε και στις νεαρές γυναίκες), ηλικίας κάτω των 30 ετών.

Μύθος Νο 2: Μόνο οι ομοφυλόφιλοι πέφτουν θύματα βιασμού

Μπορεί οι ομοφυλόφιλοι να πέφτουν λίγο συχνότερα θύματα βιασμού απ’ ότι οι ετερόφιλοφυλοι, πιθανότατα λόγω της ομοφυλοφοβίας που κατακλύζει τις συντηριτικές Δυτικές κοινωνίες, όμως η διαφορά αυτή είναι μικρή.

Μύθος Νο 3: Οι άνδρες που έχουν βιαστεί το αντιμετωπίζουν καλύτερα από τις γυναίκες

Mπορεί οι άνδρες να μην κινδυνεύουν να φέρουν στον κόσμο το παιδί του βιαστή τους, όμως ο βιασμός δεν είναι εύκολη υπόθεση είτε άνδρας είσαι είτε γυναίκα. Αναλογικά, φτάνουν στα δικαστήρια πολύ λιγότερες περιπτώσεις βιασμού ανδρών παρά γυναικών. Για την ιστορία αναφέρουμε πως μέχρι το 1982 στις ΗΠΑ (σε 3 πολιτείες ακόμη και σήμερα) και μέχρι το 1994 στη Μ. Βρετανία ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΟ ΝΟΜΙΚΑ η έννοια του βιασμού ανδρών, οπότε δεν υπήρχε καν η δυνατότητα να κινηθούν νομικά εναντίον του βιαστή τους. Ο βιασμός για τον νομοθέτη αφορούσε μόνο σε γυναίκες. Δεδομένου ότι ο νόμος αντανακλά σε ικανό βαθμό την περί δικαίου συνείδηση, φαίνεται πως συνολικά οι κοινωνίες δυσκολεύουνται να συλλάβουν και να διαχειριστούν την έννοια του βιασμού ανδρών και αυτό δεν μπορεί παρά να έχει αντανάκλαση στην τρόπο με τον οποίο τα ίδια τα θύματα δυσκολεύονται να διαχειριστούν αυτό που τους συνέβει.

Μύθος Νο 4: Ηθελές τα και επαθές τα

Ο βιασμός δεν έχει να κάνει με το σεξ: έχει να κάνει με την κυριαρχία και την επιβολή. Άρα λοιπόν, όσο σεξουαλικά «πρόσφορος» και να είναι ένας άνδρας ή μια γυναίκα, η επιθυμία τους είναι να αγαπηθούν και όχι να κακοποιηθούν. Για να δούμε πόσο βαθιά ριζωμένη στην κοινή γνώμη είναι η αντίληψη ότι το θύμα του βιασμού ευθύνεται εν μέρει γι’ αυτό που του συνέβη, μπορούμε να ανατρέξουμε στην μελέτη των Μπαρτ και Ντεμέλο από την Αυστραλία. Οι επιστήμονες αυτοί απευθύνθηκαν σε 168 φοιτητές Πανεπιστημίου και τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο προσδιόριζε το πόσο ομοφυλοφοβικοί ήταν (και βέβαια, οι άνδρες αποδείχθηκαν αρκετά πιο ομοφοβικοί από τις γυναίκες). Κατόπιν τους παρουσιάστηκαν 3 σενάρια βιασμού: μιας γυναίκας, ενός ετεροφυλόφιλου άνδρα και ενός ομοφυλόφιλου άνδρα. Κατόπιν ρωτήθηκαν σε ποιό βαθμό θεωρούσαν ότι τα θύματα ευθύνονταν γι’ αυτό που τους συνέβει. Τα αποτελέσματα; Γενικά οι άνδρες είχαν την τάση να αποδίδουν περισσότερες ευθύνες στο θύμα απ’ ότι οι γυναίκες. Οι άνδρες θεωρούσαν τους ομοφυλόφιλους άνδρες περισσότερο υπεύθυνους γι’ αυτό που τους συνέβη απ’ ότι τις γυναίκες ή τους ετεροφυλόφιλους άνδρες, και μάλιστα όσο πιο ομοφυλοφοβικός ήταν ο εξεταζόμενος, τόσο πιο έντονη γίνονταν αυτή η διαφορά. Είναι πραγματικά λυπηρό νέα παιδιά να κατηγορούν λιγότερο τον θύτη από το θύμα, βασισμένοι στην δική τους προκατάληψη. Το πνεύμα των καιρών, ίσως.

« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...