Να γιατί το πρώτο πέσιμο σε κάνει καλύτερο!

Να γιατί το πρώτο πέσιμο σε κάνει καλύτερο!

Ακόμα και στους οδηγούς του MotoGp το πρώτο πέσιμο στο πρωτάθλημα τους κάνει καλύτερους. Ωστόσο και εκείνοι οι υπεροδηγοί, έχουνε πέσει στα πρώτα καβαλήματα τους, πιτσιρίκια όταν ήταν και αν τους ρωτήσεις εκείνο το πέσιμο τους έχει μείνει αξέχαστο.

Το πρώτο πέσιμο μένει σε όλους μας αξέχαστο και μας κάνει καλύτερους και πιο συνετούς οδηγούς. Τους περισσότερους βέβαια.

Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;

Όταν καβαλάς πρώτη φορά αισθάνεσαι όλο τον κόσμο δικό σου. Τους δρόμους, τα πάντα. Δεν έχεις τη συναίσθηση του φρεναρίσματος, του απρόβλεπτου αλλά και των ορίων της μηχανής σου. Η πρώτη όμως επαφή με την άσφαλτο σε κάνει να νιώσεις τη δύναμη της φύσης. Της δύναμης της φυσικής ουσιαστικά που έχει να κάνει με τη σύγκρουση του σώματος σου με το έδαφος, ακόμα και με άλλο όχημα.

Συνήθως το πρώτο πέσιμο είναι ανώδυνο λόγω των μικρών κυβισμών των μηχανών που οδηγούν οι περισσότεροι πιτσιρικάδες. Υπάρχουν βέβαια και τα σοβαρότερα ατυχήματα και τα δυστυχήματα. Οι περισσότερο ωστόσο πιτσιρικάδες τη γλιτώνουν με αμυχές και με ζημιές στο μηχανάκι τους.

Αυτό όμως τους βάζει σε σκέψεις. Το υποσυνείδητο κρατάει στη μνήμη την πτώση, το μυαλό την επεξεργάζεται και αρχίζει να λειτουργεί ο φόβος. Ο φόβος που είναι καλό πράγμα και σε προστατεύει από παράτολμες ενέργειες.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι νέοι οδηγοί του MotoGP, όπως ο Μαρκεθ. Αν και μέχρι να φτάσουν εκεί, έχουν πέσει πολλές φορές, στις άλλες κατηγορίες, στη μεγάλη κατηγορία τα πράγματα είναι διαφορετικά και η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται για κάθε νέο οδηγό μέχρι την πρώτη γερή πτώση του και μετά γίνονται καλύτεροι, δηλαδή πιο συνετοί.

Όπως οι αναβάτες αγώνων αλλάζουν κατηγορία και συμπεριφορά, έτσι και εμείς οι κοινοί θνητοί αλλάζουμε κατηγορία στις μηχανές. Το μικρό παπί που οδηγούσαμε σαν πιτσιρικάδες, έδωσε τη θέση του σε μεγαλύτερη μηχανή και έπειτα ακόμα πιο μεγάλη. Κάτι σα να αλλάζεις κατηγορία και να κάνεις restart…

Βέβαια οι δρόμοι δεν είναι πίστες και ούτε εμείς οδηγοί του MotoGp. Οι πτώσεις σε εμάς όλους σημαίνουν, εκτός από τις σωματικές βλάβες, χρήματα πολλά. Ο συνδυασμός αυτός, μαζί με την ανάμνηση του πρώτου πεσίματος λειτουργεί ανασταλτικά στις τρέλες. Σε κάνει πιο συνετό και καλύτερο οδηγό, επειδή το μυαλό θυμάται και προσπαθεί να το αποφύγει.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στο MotoGp και γενικότερα στους αγώνες. Μόνο που εκεί είναι αγώνας και στον αγώνα τα δίνεις όλα για τη νίκη, γνωρίζοντας τις συνέπειες. Έχεις τις προστασίες σου και φυσικά είσαι στην πίστα. Αντίθετα με τον δρόμο…

« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα

Όταν το modeling γίνεται εφιάλτης και κάποιοι συμβιβάζονται από ανάγκη!
Στον χώρο του θεάματος όλα είναι λαμπερά και όμορφα, ειδικά στο modeling! Δεν χρειάζεται να έχεις υποκριτικό ταλέντο, ούτε καλή φωνή, απλά ένα ωραίο σώμα, ωραίο πρόσωπο, γενικά ωραίο παρουσιαστικό