Όταν έρχεται η στιγμή που οι προτεραιότητες της ζωής σου… αλλάζουν!

Όταν έρχεται η στιγμή που οι προτεραιότητες της ζωής σου… αλλάζουν!

Στη ζωή ενός άντρα έρχονται στιγμές που οι προτεραιότητες αλλάζουν. Αυτό συμβαίνει από τότε που ήσουν παιδί, όταν για πρώτη φορά άλλαξες την προτεραιότητα του παιχνιδιού, για να πας σχολείο…

Οι αλλαγές των προτεραιοτήτων συμβαίνουν συχνά στη ζωή ενός άντρα, όμως μια ηλικία είναι εκείνη που είναι καθοριστική και έχει να κάνει με την επαγγελματική σου αποκατάσταση, την οικογενειακή σου αποκατάσταση και γενικά αποτελεί μια καθοριστική καμπή στη ζωή σου. Είναι η ηλικία των 30!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ: Αν νομίζεις ότι είσαι ερωτύλος play boy και τρως «μάπες» τότε ψάξε τα παιδικά σου χρόνια!

Ο 30άρης βρίσκεται στη πιο δημιουργική φάση της ζωής, στην πιο παραγωγική, είσαι «μεγάλος» χωρίς να έχεις μεγαλώσει, είσαι ταυτόχρονα νέος χωρίς κανείς να σε θεωρεί «μικρό», έχεις ευθύνες, υποχρεώσεις και τη ζωή στα χέρια σου. Ήρθε λοιπόν η ώρα για μερικές σημαντικές αποφάσεις.

Μέχρι τώρα, η βασική σου προτεραιότητα ήταν να περνάς καλά. Να βγαίνεις, να πίνεις, να φλερτάρεις, να σχεδιάζεις πού θα πας το επόμενο Σαββατοκύριακο και πού θα πας διακοπές το καλοκαίρι. Απλά και ωραία πράγματα, η δεύτερη δουλειά έλεγες πάντα ότι «δεν είναι για μένα, εγώ θέλω να έχω ελεύθερο χρόνο». Γενικά, είχες πάντα ένα θέμα με την έννοια της «ελευθερίας»: δεν είπες και ποτέ ότι για την καριέρα δεν χρειάζονται θυσίες, αλλά όταν σου είπαν αν μπορείς να δουλέψεις μερικές ώρες παραπάνω έπαθες κάτι σαν αναφυλακτικό σοκ, όταν ρώτησε το αφεντικό «ποιος μπορεί να δουλέψει λίγο το Σαββατοκύριακο για να τελειώνουμε το project;», εσένα «σε έπιασε κόψιμο» και έτρεξες στην τουαλέτα. Γενικά, δεν θέλησες ποτέ να θυσιάσεις το παραμικρό για χάρη της δουλειάς, να στερηθείς ούτε μια μικρή απόλαυση της ζωής. Ποτέ, ως τώρα.

Διότι τώρα, πρέπει να καταλάβεις ότι είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της ζωής. Όπου είτε θα «απογειωθείς» επαγγελματικά, θα εξελιχθείς, θα ξεχωρίσεις, θα προσπεράσεις τους υπόλοιπους συναδέλφους σου και θα βάλεις τις βάσεις για να κάνεις καριέρα, είτε θα δεις το τρένο να περνάει και να φεύγει. Θα μείνεις στάσιμος, θα παίρνεις τα ίδια χρήματα πάνω - κάτω, θα έχεις περίπου τις ίδιες αρμοδιότητες και κάποια στιγμή μπορεί να μην είσαι και τόσο απαραίτητος στο αφεντικό σου. Ωραία εκείνα τα τσιτάτα που έλεγες πιο μικρός, το «αν η δουλειά ήταν ωραίο πράγμα, δεν θα μας πλήρωναν για να την κάνουμε», ωραίες οι βόλτες και οι εκδρομές, τα μπαράκια και οι παρέες, αλλά μάλλον ήρθε η στιγμή να δεις τα πράγματα πιο σοβαρά από δω και πέρα.

Δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή στη ζωή σου, που δεν σε στήριξαν οι γονείς σου. Οικονομικά, ψυχολογικά, ανθρώπινα, έτρεξαν να κάνουν τη δουλειά που εσύ δεν προλάβαινες, σου έδωσαν λεφτά για να πάρεις το πρώτο σου αυτοκίνητο, σου έδωσαν τα κλειδιά του εξοχικού για να πας Σαββατοκύριακο «με το πρόσωπο».

Σου έδιναν χαρτζιλίκι από τότε που χρειάστηκε να έχεις «δικά σου λεφτά» στην τσέπη, η μαμά έτρεχε με το ταπεράκι στο χέρι στο επισκεπτήριο στο στρατό, ο μπαμπάς ήταν εκεί στο πρώτο σου ξύρισμανα σου δείξει πώς πρέπει να απλώνεις τον αφρό, πώς πρέπει να ξυρίζεσαι και τι είναι αυτό το περιβόητο «κόντρα ξύρισμα» και κυρίως πώς να το κάνεις χωρίς να σφαχτείς.

Τώρα πια, φτάνοντας μια ανάσα πριν τα 30, ήρθε η ώρα να «ανταποδώσεις» λίγο παραπάνω την αγάπη που πήρες. Να τρέξεις εσύ στη δημόσια υπηρεσία για τη δουλειά τη δική τους, να τους κάνεις δώρο ένα Σαββατοκύριακο σε ένα ωραίο ξενοδοχείο, να τους πάρεις και να τους πας μια βόλτα στους φίλους τους, με τη φράση «μην οδηγήσεις πάλι ρε πατέρα, θα σας πάω εγώ». Θα πάρουν μεγάλη χαρά. Αλλά το βασικό είναι, πως θα νιώσεις πολύ καλύτερα εσύ μέσα σου!

Σε γενικές γραμμές θα τους κάνεις χαρούμενους όταν σε δούνε αποκαταστημένο επαγγελματικά και αισθηματικά. Όταν σε δούνε να παίρνεις τον δρόμο σου. Κάπως έτσι έγινε παλιότερα και με τον πατέρα σου, μη το ξεχνάς αυτό. Αλλά να ξέρεις ότι αυτά που κάνεις είναι πρωτίστως για τον εαυτό σου!

 

« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...