fbpx

Λάζος Μαντικός: Ο fit ρεπόρτερ του Καλημέρα Ελλάδα, αποκαλύπτεται!

Λάζος Μαντικός: Ο fit ρεπόρτερ του Καλημέρα Ελλάδα, αποκαλύπτεται!

Οι παλιοί δημοσιογράφοι λένε ότι η δημοσιογραφία είναι έμφυτη, είναι κάτι που το έχεις μέσα σου και κάποια στιγμή εκδηλώνεται τυχαία ή συνειδητά. Αυτό συνέβη στην περίπτωση του Λάζου Μαντικού, όχι τυχαία αλλά εντελώς συνειδητά!

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ: Σταύρος Νικολάου: Ο δημοσιογράφος, ο δίδυμος και το Freakiness!

 

Ήταν τότε που ο νεαρός φοιτητής της Παντείου είχε το θάρρος να προσπαθήσει κάνει πράξη το όνειρο του: Να δουλέψει για τη μακροβιότερη πρωινή ενημερωτική εκπομπή της τηλεόρασης, το Καλημέρα Ελλάδα με τον Γιώργο Παπαδάκη και για να το πετύχει αυτό έπρεπε να μιλήσει στον ίδιο τον παλαίμαχο δημοσιογράφο, το επεδίωξε και το κατάφερε! Άλλωστε η δημοσιογραφία θέλει θάρρος και ο Λάζος το έχει!

 

 

Όμως ο Λάζος δεν έχει μόνο θάρρος. Έχει και χιούμορ, γράφει και μιλάει εξαίρετα ενώ είναι ένας άνθρωπος του αθλητισμού καθώς καταφέρνει, παρά τα δύσκολα ωράρια, να προπονείται και να φροντίζει τον εαυτό του.

 

 

Ο Λάζος Μαντικός μίλησε στο Activeman.gr και δείτε τα πολλά και ενδιαφέροντα που είπε:

 

Ποια ήταν η αφορμή να φύγεις από τη Ρόδο;

«Αφορμή για να φύγω από τη Ρόδο ήταν οι σπουδές μου. Κατάφερα να γράψω καλά στις πανελλαδικές και να περάσω στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, ήταν η πρώτη μου επιλογή και πέρασα με την πρώτη! Ευτυχώς γιατί έριξα πραγματικά πολύ διάβασμα και θα πήγαιναν χαμένες οι θυσίες που είχα κάνει. Σκέψου στο μηχανογραφικό μου δεν δήλωσα καθόλου σχολές στη Ρόδο. Ήθελα από μικρός να ζήσω μόνος μου, να ανεξαρτητοποιηθώ! Είχα τάσεις φυγής»

 

 

Πως αποφάσισες να γίνεις δημοσιογράφος. Ήταν μια βιοποριστική ή συνειδητή απόφαση;

«Βιοποριστική απόφαση η δημοσιογραφία; Δεν θα το έλεγα. Κυρίως είναι ένα επάγγελμα που δεν έχει ρουτίνα. Αλλά πραγματικά πρέπει να έχεις ένα plan B. Είναι αβέβαιη δουλειά, αλλά να μου πεις έτσι όπως έχουμε γίνει. Τι δεν είναι αβέβαιο; Πραγματικά κάθε ημέρα έχεις κάτι καινούργιο να αντιμετωπίσεις. Ειδικά όταν κάνεις ελεύθερο ρεπορτάζ. Είμαι από τους τυχερούς που μπήκα στη μισθοδοσία σχετικά γρήγορα. Σκέψου όταν πρωτοξεκίνησα έκανα και άλλες δουλειές παράλληλα για να τα καταφέρω. Το ξέρεις καλύτερα και εσύ, στη δημοσιογραφία η πρακτική στην αρχή δεν πληρώνεται. Σε άλλα επαγγέλματα για παράδειγμα όπως η μαγειρική πληρώνεσαι ακόμα και στην πρακτική σου! Αν έχεις υπομονή, επιμονή και γερό στομάχι όμως θα τα καταφέρεις!»

 

 

«Από μικρός με θυμάμαι να ρωτάω «Γιατί μαμά; Γιατί μπαμπά;» Ήμουν το ενοχλητικό τέκνο της οικογένειας. Ρωτούσα από το γιατί είναι το φεγγάρι γκρι, μέχρι γιατί έχω μεγάλο μέτωπο! Όσο μεγαλώνω το συνηθίζω!».

 

 

Σε βοήθησε κάποιο άτομο στην αρχή της καριέρας σου;

Ο Γιώργος Παπαδάκης για εμένα είναι ο άνθρωπος που μου άνοιξε τις πόρτες για τη δημοσιογραφία. Του οφείλω πολλά, είναι ένα καθημερινό σχολείο για εμένα.

Επεισοδιακή η γνωριμία μαζί του έχω να σου πω. Παράλληλα με το Πάντειο Πανεπιστήμιο που ήμουν, έκανε και τη σχολή δημοσιογραφίας του ΑΝΤ1. Όταν τελείωσα λοιπόν τη σχολή ήθελα πολύ να κάνω πρακτική στο «Καλημέρα Ελλάδα» που από μικρός το έβλεπα και μου άρεσε. Έλα όμως που δεν ζητούσαν άτομα για πρακτική μας είπε ένας συνεργάτης του. Με καλεί λοιπόν ένας καθηγητής μου στο οικονομικό ρεπορτάζ, ο κος Αντύπας, σε μια παρουσίαση ενός από τα βιβλία του. Ομιλητές ποιοι είναι πιστεύεις; Ο Γιώργος Παπαδάκης! Εγώ μέχρι να πάω εκεί δεν το γνώριζα. Αλήθεια! Λέω εντάξει η ζωή μου τον έφερε μπροστά μου. Λέω από μέσα μου «Λάζο πρέπει να του μιλήσεις. Τώρα ή ποτέ!». Πάω λοιπόν με άνεση – η καρδούλα μου το ξέρει τότε – και του δίνω το χέρι μου και το θυμάμαι σαν χθες. Του λέω «Καλησπέρα σας κ. Παπαδάκη. Ονομάζομαι Λάζος Μαντικός και θα ήθελα πολύ να κάνω πρακτική στην εκπομπή σας, αλλά μου είπαν ότι δεν δέχεστε άτομα». Αμέσως με ρώτησε ποιος τα λέει αυτά. Φυσικά να έρθεις να παρακολουθήσεις, αλλά μου λέει τα στούντιο είναι μακριά. Θα μπορέσεις να έρθεις; Του λέω πείτε μου που είναι και εγώ θα είμαι εκεί!

 

 

Θυμάμαι όταν πήγα εκεί με πήρε από το χέρι και με έβαλε στο κοντρόλ. Μου σύστησε τους συνεργάτες του. Από τότε έχω εκπαιδευτεί και πλέον δουλεύω επαγγελματικά στον ΑΝΤ1. Σκέψου το διάστημα που δούλευα στον ΑΝΤ1 αποφοίτησα και από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Θυμάμαι τον Γιώργο Παπαδάκη να με συγχαίρει στον αέρα της εκπομπής για την αποφοίτηση μου. Τότε έφερνα τηλεφωνικές καταγγελίες στο στούντιο. Έχω περάσει από πολλά πόστα. Μέχρι και καφέδες πήγαινα στην αρχή έχω να σου πω. Πιο μικρός είχα δουλέψει και ως σερβιτόρος, επομένως ήταν εύκολο για εμένα!

 

 

Δεν εμφανίστηκα ξαφνικά! Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει δουλειά και πίσω από τις κάμερες. Καταλαβαίνω τι αντιμετωπίζει ο κάθε ένας. Δεν μπήκα ξαφνικά μπροστά στο γυαλί. Τα τρία τελευταία χρόνια με βλέπετε μπροστά στις κάμερες. Οι αρχισυντάκτες με έκαναν αυτό που είμαι τώρα. Με έψησαν και με έριξαν στο ζωντανό ρεπορταζ με την καλή έννοια».

 

 

Θεωρείς τη δημοσιογραφία επάγγελμα ή λειτούργημα;

«Τη δημοσιογραφία τη θεωρώ πρώτιστος λειτούργημα και μετά επάγγελμα. Είμαι τυχερός που κάνω αυτό που αγαπάω!»

 

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο ρεπορτάζ που έχεις κάνει ως τώρα;

«Δεν θέλω να μαθαίνουν από τα χείλη μου τα άσχημα νέα. Δυστυχώς όμως πολλές φορές αυτό είναι αδύνατο. Έχει τύχει να ξέρω μια άσχημη πληροφορία κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ για μια οικογένεια, πριν ακόμα το μάθει η οικογένεια. Καταλαβαίνεις εκεί η θέση μου ήταν πολύ δύσκολη. Όταν ήρθαν μέλη της οικογένειας και με ρώτησαν, απάντησα «ότι δεν ξέρω, μην ανησυχείτε όλα θα πάνε καλά!», δεν είπα ποτέ την πληροφορία αυτή. Θεώρησα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Ελπίζω ότι ακόμα και σήμερα αντέδρασα σωστά!»

 

 

«Το πιο δύσκολο ρεπορτάζ που έχω κάνει είναι στις Πλημμύρες της Μάνδρας και στις φωτιές στο Μάτι. Στο Μάτι σκέψου έκανα ρεπορτάζ και έβγαινα ζωντανά δίπλα από ένα καμένο αντικείμενο που θύμιζε ξύλο, δυστυχώς μετά έμαθα ότι ήταν ανθρώπινο σώμα…»

 

Ραδιόφωνο ή τηλεόραση;

«Μπορώ να διαλέξω και τα δύο που τα αγαπώ εξίσου; Η τηλεόραση βέβαια έχει ημερομηνία λήξης πιστεύω. Το ραδιόφωνο όμως; Είναι μαγικά και τα δύο μέσα. Το ραδιόφωνο απλά είναι πιο άνετο. Κάνεις και με πιτζάμες εκπομπή με μια κούπα καφέ και δεν σε βλέπει κανείς, απλά σε ακούει».

 

 

Τι σημαίνει για σένα ο αθλητισμός;

«Για εμένα αθλητισμός είναι τρόπος ζωής. Είναι συναγωνισμός και ευγενής άμιλλα. Αν αφήσω τον αθλητισμό και την άσκηση πραγματικά θα αρρωστήσω. Δεν το κάνω μόνο για την εμφάνιση, αλλά και για την αντοχή. Ο ρεπόρτερ πρέπει να είναι έτοιμος για όλα και σωματικά, όχι μόνο πνευματικά»

 

 

Πως καταφέρνεις να συνδυάζεις τα δύσκολα ωράρια του δημοσιογράφου με την προπόνηση;

«Προσπαθώ να γυμνάζομαι τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα. Ξυπνάω καθημερινά 3:15 τα ξημερώματα. Οπότε καταλαβαίνεις αυτό που έχω ανάγκη περισσότερο είναι ο ύπνος. Έχω τύψεις που δεν αναπληρώνω τον ύπνο μου κάποιες φορές. Ξέρεις όλο αυτό δεν ξέρω πως θα μου βγει στο μέλλον. Καταφέρνω όμως και βρίσκω χρόνο για την προπόνηση μου. Ξεκινάω πάντα με μισή ώρα διάδρομο, στη συνέχεια όργανα και στο τέλος κοιλιακούς, κάμψεις και κλείνω με ένα τέταρτο αερόβιο: ποδήλατο, ελλειπτικό η διάδρομο»

 

 

 

Ακολουθείς κάποιο πρόγραμμα διατροφής;

«Αποφεύγω τα τηγανητά στη διατροφή μου αρκετά και τα γλυκά όσο μπορώ. Έχω μια ημέρα την εβδομάδα που ονομάζω εγώ της σαβούρας. Τρώω ότι θέλω χωρίς τύψεις. Στην καθημερινή μου διατροφή προσπαθώ να τρώω υδατάνθρακες μέχρι τις 6 το απόγευμα. Μετά μόνο στεγνά πράγματα και πρωτεΐνη. Από τα ξημερώματα που φεύγω από το σπίτι είμαι με ταπερ. Με φωνάζουν ταπεράκια να ξέρεις και έχω βρει και τον μπελά μου με αυτά όταν είχε έρθει ο Ερντογάν στην Αθήνα. Λόγω των αυστηρών μέτρων, μου έκαναν έλεγχο γιατί τα είχα μέσα σε μια «ύποπτη» τσάντα!

 

 

Τι κάνεις τον ελεύθερο χρόνο σου; Έχεις κάποιο χόμπι;

«Ελεύθερο χρόνο δεν έχω πολύ. Αλλά όταν έχω θα δω μια καλή ταινία, θα μαγειρέψω σπίτι μου. Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω και να καλώ φίλους στο σπίτι. Ένα από τα χόμπι μου είναι τα extreme sports. Ότι με κάνει να ξεπεράσω τα όρια μου, με ασφάλεια όμως πάντα!»

 

 

Θα ήθελες να ήσουν στη Ρόδο και όχι στην Αθήνα;

«Η Ρόδος είναι η πατρίδα μου. Επομένως πάντα ένα κομμάτι μου θα είναι εκεί. Είναι το πατρικό μου, η οικογένεια μου. Μέχρι τα 18 μου ήμουν στο νησί του Ήλιου! Έχω αξέχαστα καλοκαίρια στη Ρόδο και ελπίζω να έχω και άλλα πολλά στο μέλλον. Τα παιδιά μου θα ήθελα να μεγαλώσουν σε ένα κλίμα όπως της Ρόδου. Θα μου πεις στην Αθήνα δεν γίνεται; Γίνεται! Αλλά στη Ρόδο έχουμε αυτό που λέγαμε και παλιά. Αλάνες να παίξουν τα παιδιά. Θα ήθελα να τα συνδύαζα αν μπορούσα. Τις ανέσεις και τις πολλές επιλογές που σου δίνει η Αθήνα, με τον καθαρό αέρα, τη θάλασσα και την φιλοξενία της Ρόδου!»

 

 

Κινείσαι με συγκοινωνίες ή με κάποιο άλλο μέσο;

«Κινούμε με συγκοινωνίες και μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου. Να είμαι μέσα στον παλμό της κοινωνίας. Με τρομάζει το να είμαι απομονωμένος σε ένα στούντιο και να μην έχω επαφή με την καθημερινότητα. Να ζω στον δικό μου γυάλινο κόσμο. Δεν θελω να γίνω έτσι στο μέλλον. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι έτσι την πατάνε. Πιστεύω κατά την ταπεινή μου άποψη πρέπει να είσαι και στα μέσα αλλά και στα έξω»

 

 

Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;

«Σχέδια για το μέλλον, ε; Ξέρεις λένε ότι αν κάνεις σχέδια γελάει ο θεός μαζί σου. Είμαι άνθρωπος όμως που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του. Δεν έχω κάνει τίποτα ακόμα στο χώρο της δημοσιογραφίας. 9 χρόνια και ακόμα μαθαίνω. Νιώθω πρωτάρης. Δεν καβαλάω καλάμι γιατί ότι έχω κερδίσει το έχω κερδίσει με την αξία μου και με πολύ δουλειά. Δεν έχω χρόνο ουτε να το καβαλήσω! Πάντα έχω στο μυαλό μου το επόμενο βήμα. Υγεία να έχουμε και να κάνουμε πολλά «αποκλειστικά»!